Lindy Hop

Frankie Manning - Legenda i Ambasarod Lindy Hop

Lindy Hop – protoplasta większości znanych obecnie tańców swingowych m.in. Balboa, Boogie Woogie, East i West Coast Swing, Jive, Rock and Roll.

Poprzez dużą dowolność zarówno w kwestii interpretacji muzyki, jak i modyfikacji figur tanecznych i kroku podstawowego, oferuje tańczącym niemal nieograniczone możliwości wyrazu artystycznego. Lindy Hop może być tańczony do zróżnicowanego tempa muzyki swingowej: zarówno jako swobodny, płynny taniec w wersji wolnej, jak i szalony, naszpikowany figurami akrobatycznymi i wykopami w wersji szybkiej. Uniwersalny charakter, porywająca muzyka oraz brak sztywnych zasad i reguł sprawiają, że Lindy Hop jest tańcem dla każdego, dzięki czemu zdobywa coraz większą rzeszę miłośników na całym świecie.

Savoy Ballroom w Harlemie

Savoy Ballroom w Harlemie

Jego źródeł historycy doszukują się w tańcach amerykańskiej czarnej społeczności takich, jak Charleston, Texas Tommy, Breakaway, The Hop czy step. Rozwój Lindy Hop związany jest nierozerwalnie z oszałamiającą karierą, jaką bigbandowa swingowa muzyka rozpoczęła w latach 20-30. XX wieku. Na fali popularności nowych, porywających brzmień, w Harlemie zaczęło powstawać coraz więcej sal tanecznych, gdzie mieszkańcy czarnych dzielnic mogli bawić się przy akompaniamencie swoich ulubionych wykonawców. Stopniowo, w lokalach takich jak Small’s Paradise, Roseland Ballroom, Alhambra Ballroom, Apollo Theatre czy też sławny Savoy Ballroom, zaczęły powstawać pierwsze kroki tańca, znanego obecnie na całym świecie jako Lindy Hop. W klubach tych można było wtedy spotkać największe sławy muzyki swingowej: Duke Ellington, Count Basie, Ella Fitzgerald, Tommy Dorsey, Artie Shaw, Benny Goodman, Cab Calloway czy Glenn Miller oraz tancerzy, których popisy owiane są dziś legendą (np. pierwsza na świecie figura akrobatyczna w wykonaniu Frankiego Manninga i Friedy Washington).

Pod koniec lat 20. amerykański pilot Charles Lindbergh odbył pierwszy w historii samotny lot przez Atlantyk ze Stanów Zjednoczonych do Europy bez międzylądowań. Legenda głosi, że nagłówki w prasie krzyczały „Lindy hops the Atlantic”… a że działo się to w okresie rozkwitu nowego tańca, został on ochrzczony nazwą Lindy Hop. Historykom nie udało się jednak znaleźć wiarygodnych dowodów na taką wersję wydarzeń.

W owych czasach, taniec swingowy rozwijał się właściwie sam – nie było szkół, gdzie można było się go nauczyć – tancerze inspirowali się nawzajem podczas imprez, jam sessions, trenowali na ulicach i podwórkach czarnych dzielnic Nowego Jorku.

Wraz ze wzrostem popularności na ulicach, Lindy Hop wdarł się również na salony i plany filmowe Hollywood. Sceny taneczne z filmów takich jak „Hellzapoppin”, „A Day at the Races”, „Rock Around a Clock”, „Twice Blessed” po dziś dzień inspirują coraz to nowe pokolenia tancerzy.

Po II Wojnie Światowej wiele lokali upadło, inne zapełniły sale taneczne stolikami sprawiając, że Lindy Hop po raz kolejny, na niemal 40 lat, znalazł się w cieniu. Jednak dzięki grupom zapaleńców z USA, Szwecji i Wielkiej Brytanii, w latach 80. ponownie wyszedł z podziemia.

Frankie Manning - Ambasador Lindy Hop

Frankie Manning – Ambasador Lindy Hop

Powstało wiele grup i stowarzyszeń tanecznych, zaczęto organizować warsztaty, zawody i obozy swingowe (m.in. istniejący od 1982 roku Herrang Dance Camp w Szwecji), a w wielu miastach rozpoczęto regularne lekcje. Odnaleziono i ocalono od zapomnienia żywe legendy tańca z tamtej epoki – Frankiego Manninga, Normę Miller, Ala Minnsa czy Deana Collinsa, którzy wrócili na parkiety dzieląc się swoją wiedzą, doświadczeniem i umiejętnościami oraz niepowtarzalnym stylem z młodymi adeptami tańca.

Obecnie społeczność tancerzy, nazywających siebie „the lindyhoppers” zrzesza setki tysięcy osób na całym świecie.

Udostępnij na:
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • Print
  • email

© 2017 Studio Tańca Swingowego SWINGOUT.PL