Shim Sham, Big Apple i Tranky Doo, czyli legendarne choreografie Authentic Jazz

Częsta sytuacja w życiu początkującego tancerza Lindy Hop. Impreza swingowa, ludzie tańczą, niby wszystko normalnie, aż tu nagle… zdziwienie! Wszyscy wyskakują na parkiet, wykonują jakąś dziwną sekwencję kroków i jakby nigdy nic wracają do imprezy.  Flash mob? Możliwe, ale najprawdopodobniej to, co przed chwilą widziałeś, to jedna z kilku znanych na całym świecie swingowych choreografii: Shim Sham, Big Apple lub Tranky Doo.

Nie wszyscy zdają sobie sprawę, że Lindy Hop w formie, jaką znamy dziś w dużej mierze powstawał na bazie  afroamerykańskich tańców z początku XX wieku, z których wiele tańczonych było solo.  Dość istotną rolę odgrywają w nim również wspomniane choreografie. Bardzo często poszczególne elementy wykorzystywane są w Lindy Hop oraz innych swingowych tańcach tańczonych w parze – wielu tancerzy traktuje  je jako inspirację lub nawet bezpośrednio czerpie z nich poszczególne kroki.

Poznajmy więc Shim Sham, Big Apple i Tranky Doo!

 

***
Shim Sham

Abecadło i pozycja obowiązkowa dla każdego tancerza swingowego – dość prosta choreografia znana, lubiana i tańczona na całym świecie. Shim Sham z początku był układem stepowanym, luźnym zbiorem kroków, bez żadnej określonej kolejności.

Poszczególne, popularne wśród tancerzy tego okresu kroki taneczne zostały zebrane w jedną, liniową choreografię przez Leonarda Reeda i Willie Bryanta pod koniec lat 20. XX wieku. Od tego momentu Shim Sham tańczony był często na koniec występów przez muzyków i tancerzy, jako ostatni numer i podziękowanie dla publiczności. Z początku nazwa choreografii brzmiała „Goofus”, obecna pochodzi od jednego z nowojorskich klubów – Shim Sham Club.

Na przestrzeni lat Shim Sham ewoluował i obecnie możemy wyróżnić przynajmniej 3 jego odmiany: klasyczna Reeda i Bryanta, opracowana przez kalifornijskiego tancerza Deana Collinsa oraz stworzony przez  Ala Minnsa i Leona Jamesa Savoy Shim Sham. Najpopularniejsza, najprostsza i najbardziej rozpowszechniona jest pierwsza, rozpowszechniona przez Frankiego Manninga, legendarnego tancerza Savoy Ballroom.

Shim Sham najczęściej tańczony jest do jednego z trzech utworów:
The Shim Sham Song – Bill Elliot Swing Orchestra
‚ Tain’t What You Do (It’s The Way That You Do It) – Jimmie Lunceford and His Orchestra
Tuxedo Junction – Erskine Hawkins

Wszystkie trzy wersje możecie zobaczyć na filmikach poniżej:


Shim Sham prowadzony przez Frankiego Manninga podczas Lindyfest 2007 w Houston.


Dean Collins tańczący swoją wersję Shim Sham wraz z Bartem Bartolo.


Al and Leon’s Shim Sham.

***
Big Apple

Ta niezwykle żywiołowa, energetyczna i efektowna choreografia stworzona została w 1937 roku przez legendarną grupę taneczną Whitey’s Lindyhoppers.

Mimo tego, że nazwa Big Apple kojarzy się nam teraz właśnie z tancerzami z Harlemu, funkcjonowała w środowisku tanecznym już we wczesnych latach 30. i definiowała nieco inny taniec od tego, który przychodzi nam na myśl, gdy obecnie myślimy o „Wielkim Jabłku”. Jeśli kogoś interesują szczegóły, zachęcam do zapoznania się z informacjami o historycznych korzeniach Big Apple np. w Wikipedii.

Skąd więc wzięła  się ta choreografia? Jesienią 1937 roku grupa taneczna Whitey’s Lindyhoppers poproszona została o gościnny występ w filmie Everybody Sings u boku słynnej aktorki i piosenkarki Judy Garland. Podobno Herbert „Whitey” White, manager grupy gdy tylko dowiedział się o rosnącej w Kaliforni popularności tańca o nazwie Big Apple – opisał telegraficznie taniec przebywającemu w Nowym Jorku Frankiemu Manningowi. Ten bazując na lakonicznym opisie i znanych pozostałym członkom grupy krokach stworzył choreografię, która przetrwała w niemal niezmienionej formie do dnia dzisiejszego.

Nieporozumienie między Whitem, a reżyserem sprawiło jednak, że scena finalnie nie znalazła się w ostatecznej wersji filmu. Po powrocie grupy do Harlemu, Manning wtajemniczył w choreografię pozostałą część zespołu. Ostatecznie zatańczyli ją wspólnie na planie filmu Keep Punching, dwa lata później:


Big Apple wykonane przez Whitey’s Lindyhoppers na planie filmu Keep Punching (1939).

***
Tranky Doo

Autorstwo Tranky Doo przypisywane jest nowojorskiemu tancerzowi i choreografowi, Pepsi Bethel. Z początku tańczone było przy akompaniamencie utworu Tuxedo Junction. Obecnie najczęściej towarzyszy mu utwór Dipsy Doodle w wykonaniu Elli Fitzgerald – tak, jak w filmie Spirit Moves Mury Dehn.


Fragment filmu Spirit Moves. Al Minns, Pepsi Bethel i Leon James tańczą Tranky Doo.

Udostępnij na:
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • Print
  • email
Comments ( 2 )
  1. Pingback: I Blues Warsaw

Post comment

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

© 2017 Studio Tańca Swingowego SWINGOUT.PL